شاید روزی روح خفته آدمیان بیدار شود

خیلی وقته چیزی ننوشتم،دلم گرفته، نمیدونم چرا؟ 

آسمون کوچیک دلم ابری شده ( شاید بزرگ ) ولی اجازه بارش نداره...خستم. 

نمیکشم، میدونی چیه؟ مثل این میمونه که یک آدم عاقل و بالغ بخواد بخاطر یک سری مسائل کودکانه چشاشو ببنده و با چشای بسته راه بره... 

تو الان همینطوری. چشاتو بستی و پا تو راهی گذاشتی که نمیدونی کجاست و به کجا میره، مثل اینکه توی یه جنگل راه میری،صدای پرنده ها، خروش رودها، نسیم گوشتو پوستتو نوازش میده و تو مستانه لذت میبری و راه میری. 

توی این مسیر دو نفر همراهت هستن، یکی مدام میگه نرو، اون چشاش بازه و ته جاده رو میبینه که ته جاده یه دره است... 

یکی هم دستتو گرفته و همراهیت میکنه... مست از لذت به راهت ادامه میدی.

گفتم:اگر وقت داشته باشی

خدا لبخند زد و گفت:وقت من بینهایت است و برای انجام هر کاری کافی است.چه سوالاتی در ذهن داری که می خواهی از من بپرسی؟

گفتم:چه چیزی بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می کند؟

 خدا جواب داد: اینکه انها از کودک بودن خسته می شوند و عجله دارند بزرگ شوند و سالیان دراز را در حسرت دوران کودکی سر کنند.

اینکه سلامتی شان را برای به دست اوردن پول از دست می دهند و بعد پولشان را خرج می کنند تا دوباره سلامتی به دست اورند.

کودکی با پاهای برهنه بر روی برفها ایستاده بود و به ویترین فروشگاهی نگاه می کرد زنی در حال عبور او را دید . او را به داخل فروشگاه برد و برایش لباس و کفش خرید و گفت: مواظب خودت باش.

 کودک پرسید: ببخشید خانم شما خدا هستید؟ زن لبخند زد و پاسخ داد: نه من فقط یکی از بنده های خدا هستم کودک گفت:می دانستم با او نسبت دارید .

دلم برایت تنگ است...

نه برای شنیدنت،نه برای بودنت و نه حتی برای داشتنت.

تو را تا حد جان نیاز دارم،اما این هوای بودنت نیست که آرامشم را گرفته.

گرچه هنو هم یادآوری خنده های با مزه ات،دلم را می لرزاند و شیطنت های همیشگی ات دلیل شادی بی بهانه ام است،اما حتی ثانیه ای به بازگشت تو فکر نکردم.

اشتباه کردی،من منتظر نبودم و نخواهم بود!

گرچه سرمای دستانم به گرمای بودن تو محتاج است،اما تو را نمی خوانم.

گرچه حتی تنهایی زیبایم را در کنار تو دوست دارم،گرچه همیشه آرزوی محال رویاهای منی،آنقدر محال که تصورش هم محال به نظر می رسد،اما منتظرت نیستم.

نه،نگو عوض شدم که هنوز هم قلبم فقط تو را همراز خود می داند.

اما،علاقه ی من،فقط و فقط بخاطر خود توست.نه برای بودنت با من،نه برای اینکه کنارم باشی و تنهایی ام را بگیری.

تو را بخاطر صمیمیتی که در نگاهت دیدم می ستایم و نخواهم گذاشت حرمت احساسم،زیر سادگی نیازهایم،تبدیل به یک حس زودگذر شود.

دلم برای تو،تنگ است...برای قلبی مهربان و با احساس...