یه ذره محبت...
یه ذره محبت...
من نه عاشق هستم و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من، من خودم هستم و تنهائی و یک حس غریب که به صد عشق و هوس می ارزد
سه شنبه 29 فروردین 1385
بال هایت را کجا گذاشتی؟

پرنده بر شانه های انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت : اما من درخت نیستم. تو نمی توانی روی شانه ی من آشیانه بسازی. پرنده گفت : من فرق درخت ها و آد م ها را خوب می دانم. اما گاهی پرند ه ها و انسا نها را اشتباه می گیرم. انسان خندید و به نظرش این بزر گترین اشتباه ممکن بود. پرنده گفت: راستی، چرا پر زدن را کنار گذاشتی؟ انسان منظور پرنده را نفهمید، اما باز هم خندید. پرنده گفت : نمی دانی توی آسمان چقدر جای تو خالی است . انسان دیگر نخندید. انگار ته ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد . چیزی که نمی دانست چیست. شاید یک آبی دور، یک اوج دوست داشتنی. پرنده گفت : غیر از تو پرنده های دیگری را هم می شناسم که پر زدن از یادشان رفته است . درست است که پرواز برای یک پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرین نکند فراموشش می شود. پرنده این را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال کرد تا این که چشمش به یک آبی بزرگ افتاد و به یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ بالای سرش آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد . آنگاه خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت : یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم ؟ زمین و آسمان هر دو برای تو بود . اما تو آسمان را ندیدی. راستی عزیزم، بال هایت را کجا گذاشتی؟ انسان دست بر شانه هایش گذا شت و جای خالی چیزی را احساس کرد آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گریست  !!!!!

                                      

 

     نظر یادتون نره                                                                                                              

 

                                                                  

 

 

                                                                              


جمعه 11 فروردین 1385
فرصت های دست نیافتنی و اولین شانس

زندگی پر از فرصت های دست یافتنیه مرد جوانی در آرزوی ازدواج با دختر ِ زیباروی کشاورزی بود. به نزد کشاورز رفت تا از او اجازه بگیره. کشاورز براندازش کرد و گفت: پسر جان، برو در آن قطعه زمین بایست. من سه گاو نر رو یک به یک آزاد میکنم، اگر تونستی دم هر کدوم از این سه گاو رو بگیری، میتونی با دخترم ازدواج کنی. مرد جوان در مرتع، به انتظار اولین گاو ایستاد. در طویله باز شد و بزرگترین و خشمگین‌ترین گاوی که تو عمرش دیده بود به بیرون دوید. فکر کرد یکی از گاوهای بعدی، گزینه ی بهتری باشه، پس به کناری دوید و گذاشت گاو از مرتع بگذره و از در پشتی خارج بشه. دوباره در طویله باز شد. باورنکردنی بود! در تمام عمرش چیزی به این بزرگی و درندگی ندیده بود. با سُم به زمین میکوبید، خرخر میکرد و وقتی او رو دید، آب دهانش جاری شد. گاو بعدی هر چیزی هم که باشه، باید از این بهتر باشه. به سمتِ حصارها دوید و گذاشت گاو از مرتع عبور کنه و از در پشتی خارج بشه. برای بار سوم در طویله بار شد. لبخند بر لبان مرد جوان ظاهر شد. این ضعیف ترین، کوچک ترین و لاغرترین گاوی بود که تو عمرش دیده بود. در جای مناسب قرار گرفت و درست به موقع بر روی گاو پرید. دستش رو دراز کرد... اما گاو دم نداشت!.. زندگی پر از فرصت های دست یافتنیه. بهره گیری از بعضی هاش ساده ست، بعضی هاش مشکل. اما زمانی که بهشون اجازه میدیم رد بشن و بگذرن (معمولاً در امید فرصت های بهتر در آینده)، این موقعیت ها شاید دیگه موجود نباشن. برای همین، همیشه اولین شانس رو دریاب!


سه شنبه 16 اسفند 1384
عید نوروز

سلام

برای اینکه به همه مردم دنیا بگیم ما ایرانیان دارای تمدن ۲۵۰۰ ساله هستیم و خون آریایی تو رگهامونه .لطفا به لینکی که در پایین قرار دادم برین و اونو پر کنید.

                                                         لینک نوروز


سه شنبه 16 اسفند 1384
به یاد احمد شاملو

 هزار آفتاب خندان در خرام توست

                   هزار ستاره گریان

                            در تمنای من

                                       عشق را

                                     ای کاش زبان سخن بود ...

 

                      


جمعه 12 اسفند 1384
اشک


-          اشک رازی ست

-          لبخند رازی ست

-          عشق رازی ست

 

اشک آن شب لبخند عشق ام بود ...

 

 

-          قصه نیستم که بگویی

-          نغمه نیستم که بخوانی

-          صدا نیستم که بشنوی

-          یا چیزی چنان که ببینی

-          یا چیزی چنان که بدانی ...

 

                                                                     من درد مشترکم ، مرا فریاد کن ...


سه شنبه 9 اسفند 1384
اینم تقدیم به شما

__________@@@____@@@
________@@@________@@_____@@@@@@@
________@@___________@@__@@@______@@
________@@____________@@@__________@@
__________@@________________________@@
____@@@@@@______@@@@@___________@@
__@@@@@@@@@__@@@@@@@_________@@
__@@____________@@@@@@@@@_______@@
_@@____________@@@@@@@@@@_____@@
_@@____________@@@@@@@@@___@@@
_@@@___________@@@@@@@______@@
__@@@@__________@@@@@________@@
____@@@@@@_______________________@@
_________@@_________________________@@
________@@___________@@___________@@
________@@@________@@@@@@@@@@@
_________@@@_____@@@_@@@@@@@
__________@@@@@@@
___________@@@@@_@
____________________@
____________________@
_____________________@
______________________@
______________________@____@@@
______________@@@@__@__@_____@
_____________@_______@@@___@@
________________@@@ _@@____
_____________________@@___
_____________________@____
_______________________


دوشنبه 8 اسفند 1384
اینو هیچ وقت یادت نره

چقدر بده که ما آدما چیزهای کوچیک و پیش پا افتاده رو خیلی بزرگ می کنیم و اونها رو یه مشکل خیلی بزرگ به حساب می آریم . گاهی حتی به خاطر طرز فکر خاصی که در ذهنمون وجود داره مسائل مختلف رو به شکل های دیگه برداشت می کنیم اون هم در جهت منفی ، بدون اینکه کمی فکر کنیم و سعی کنیم تا درست تصمیم بگیریم .پیکره دوستیهامون پر شده از این زخمها و سوء تفاهم ها و خدا نکند که این زخمها عمیق تر شوند و …

اگه یه کمی به دوستی ها بیشتر اهمیت بدیم اگه یه کمی هم به فکر طرف مقابلمون باشیم و اگر که دلمون واسه دوستی هامون بسوزه میشه چشما رو رو بعضی چیزها بست میشه گرچه که تو یه کویر خشکی ولی می تونی به یه درخت سبز فکر کنی …

                                                                                  نظر یادتون نره


<< 1 2 3 4 5 >>
عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
بهمن 1388
ش ی د س چ پ ج
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
آرشیو
موضوع بندی
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 21866